Solura

Miasto Solura (Solothurn — Soleure) liczy 20 tyś. mieszkańców i jest stolicą kantonu. Ciekawe są dzieje miasta, oto mimo ścisłych związków z sąsiednim Bernem od roku 1295 i -przystąpienia do Związku (1481), w czasach reformacji Solura pozostała katolicka. Przez przeszło dwa wieki, do roku 1789, urzędowali tu ambasadorowie francuscy, akredytowani przy Konfederacji, co nie pozostało bez wpływu na rozwój intelektualny i kulturowy miasta. Styl i moda Burbonów niewiele ustępowały tu nadsekwań-skiej stolicy. Nas niewątpliwie zainteresuje fakt, że w Solurze spędzi) ostatnie lata życia Najwyższy Naczelnik Sił Zbrojnych Narodowych w powstaniu 1794 r., autor Uniwersału Połanieckiego, Tadeusz Kościuszko. Tu również na wygnaniu zmarł, w dniu 5 października 1817 r. Najpiękniejsze budowle Solury pochodzą z „francuskiego" okresu miasta. Obejrzyjmy dokładniej jedną z nich — katedrę St. Ursus, wzniesioną w stylu włoskiego baroku w latach 1762—1773, według projektu znakomitego architekta z Ticino — Pisoniego. Uwagę zwraca piękna. 60-metrowa wieża, zwieńczona kopułą, kontrastująca zielenią patyny z białymi murami z jurajskiego wapienia. Doskonałe w kształcie szerokie schody prowadzą do ozdobnego portalu. Bogaty skarbiec katedralny, mieszczący się w podziemiach wieży, zawiera bezcenne wyroby złotnicze oraz zbiór manuskryptów 2 IX—XV wieku.